|
همراه کاروانی و همــــراه نیستی
گاهی مقابل منی و گاه نیستی با تو تمام روز شریک غمت شدم همراه من در این شب جانکاه نیستی؟ خورشید روز بودی و ماه بلند شب خورشید روز هستی شب ماه نیستی؟ ای یوسفی که پیرهنت را ربوده اند بر نیزه ای دریغ که در چاه نیستی خونت تپنده در رگ مظلومیت که بود گیرم به زعمشان ثار الله نیستی بر دوش نیزه موی پریشان که می کنی یعنی که گفته از دلم آگاه نیستی؟ من آه در بساط ندارم ... به غیر جان آن هم به لب رسیده که تو ... آه نیستی! (از مجوعه ی چراغ پنجره ها روشن است)
------------------------------------------------------------------------------------------- بدون بال من از آسمان چه می خواهم؟ وبی حضور تو از این جهان چه می خواهم؟ سوال می کند از من شتاب عقربه ها که اینچنین از جان زمان چه میخواهم؟ نمی رسند به تو جاده های غرق غبار ازین مسیر بدون نشان چه می خواهم؟ سپرده ام به دلم از تب تو دم نزند چه ساده لوح از آتشفشان چه می خواهم! به غیر آمدن تو نخواستم چیزی بخواه تا برسم به هر آنچه می خواهم به شوق بودن تو آمدم به این خانه که بی حضور تو از جمکران چه می خواهم؟ (از مجموعه ی راس کدام جمعه ساعت ها زنگ می زنند)
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387ساعت 11:39 توسط حسن زاده ليله كوهي
|
|
|
